The Yardbirds – brytyjska grupa rockowa z okresu tzw. brytyjskiej inwazji. Bywa określana jako „wylęgarnia talentów gitarowych”. Założona w 1963 przez wokalistę Keitha Relfa, basistę Paula Samwell-Smitha, perkusistę Jima McCarty’ego oraz gitarzystów Anthony’ego „Top” Tophhama i polskiego pochodzenia Chrisa Dreję. Grupa grała początkowo głównie typowy dla swego czasu rock and roll oraz rhythm and blues. Prawdziwa historia zespołu rozpoczęła się, gdy miejsce Tophama zajął początkujący wówczas gitarzysta Eric Clapton, który okazał się wirtuozem tego instrumentu. Muzyka grupy zaczęła dryfować wówczas w kierunku bluesa z silną dominacją gitary elektrycznej, jako wiodącego instrumentu i Yardbirds stali się jednym z czołowych wykonawców blues rocka.

Gdy w roku 1965 Clapton zdecydował się opuścić The Yardbirds, wydawało się, że to koniec grupy. Niespodziewanie z pełnym powodzeniem jego miejsce zajął inny wirtuoz elektrycznej gitary, Jeff Beck, który przejął rolę lidera. Pozostał on w zespole niecałe dwa lata, a ostatecznie zastąpił go Jimmy Page. Przez krótki okres obaj gitarzyści grali razem (Page był wówczas basistą). W 1968 z grupy odeszli Relf i McCarty by utworzyć progresywnorockowy zespół Renaissance. Wkrótce potem odszedł Dreja. Page pozostał sam ze zobowiązaniami kontraktowymi wobec wytwórni płytowych i by je wypełnić, zatrudnił trzech muzyków: perkusistę Johna Bonhama, wokalistę Roberta Planta oraz multiinstrumentalistę i znanego producenta Johna Paula Jonesa, który wziął na siebie rolę basisty. W ten sposób powstała reinkarnacja The Yardbirds, początkowo znana jako The New Yardbirds, która wkrótce potem zapisała się na stałe w historii muzyki rockowej jako Led Zeppelin.

W 1992 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.